بیت‌کوین

ساعت هفت از خواب پا می‌شم، هشت شده و دیرم شده،
قسم می‌خورم عوض می‌شم، ولی انگار می‌مونه برای بعد.
یه چیز دیگه می‌گم و باز همون کارو می‌کنم،
دیگه قابل پیش‌بینی بودن شده اسم دومم.

می‌دونم چی می‌خوای بگی، قبل از اینکه حرف بزنی،
همون داستان همیشگی، هفته پشت هفته.
قول یه پیچش، یه غافلگیری، یه چیز تازه رو می‌دی،
ولی هر دومون می‌دونیم دقیقاً قراره چی کار کنی.

حتی سگم هم می‌دونه آخرش چی می‌شه،
چشم‌هاشو می‌چرخونه، انگار می‌گه: «بازم همین؟»
می‌گن زندگی پر از غافلگیریه،
ولی یه‌جوری همیشه همون مزخرفات تکرار می‌ش…