بیشتر معامله‌گران در زمان اشتباه توجه می‌کنند

یک مقدار شگفت‌آور از اشتباهات معاملاتی وقتی رخ می‌دهد که تمرکز معامله‌گران بر روی لحظات کم اهمیت بازار است.

اکثر توجه‌ها معمولاً به سمت گسترش قیمت کشیده می‌شود. شمع‌های بزرگ ظاهر می‌شوند، نوسان افزایش می‌یابد، شبکه‌های اجتماعی فعال می‌شوند و همه ناگهان به بازار علاقه‌مند می‌شوند. متأسفانه، اغلب در این نقطه فرصت تبدیل به جذابیت کمتری می‌شود.

مهم‌ترین اطلاعات اغلب قبل از حرکت ایجاد می‌شود.
در طول فاز تائمندی، نوسان کاهش می‌یابد و مشارکت کم‌تر می‌شود. اکثر معامله‌گران از بازار فاصله می‌گیرند زیرا قیمت به ظاهر غیر فعال است. با این حال، اینجاست که بازار نیات خود را آشکار می‌کند. نقدینگی جمع می‌شود، موقعیت‌گیری شکل می‌گیرد و شرایط لازم برای حرکت آتی در زیر سطح شکل می‌گیرد.

Expansion تنها نتیجه است.


اشتباه این است که نتیجه را به‌عنوان سیگنال تفسیر کنیم.
تصور کنید در حال دیدن ساختن یک ساختمان هستید. بخش اعظم کار قبل از اینکه ساختار کامل دیده شود انجام می‌شود. تا زمان کامل شدن ساختمان، تصمیمات حیاتی قبلاً گرفته شده‌اند.
بازارها نیز به‌طور مشابه کار می‌کنند.

حرکتی که توجه را جلب می‌کند، اغلب آخرین مرحله‌ای از فرایندی است که بسیار قبل‌تر آغاز شده است. معامله‌گرانی که یاد می‌گیرند به جای دنبال کردن نتیجه، به مطالعه آمادگی بپردازند، به اطلاعاتی دست می‌یابند که وقتی جمعیت درگیر می‌شود در دسترس نیست.

این به این معنی نیست که هر کنسولیدیشن منجر به حرکت بزرگی می‌شود. به این معنی است که بازار معمولاً قبل از گسترش، سرنخ‌هایی ارائه می‌کند. چالش این است که صبر کافی برای مشاهده آن سرنخ‌ها را در حالی که هیچ چیز هیجان‌انگیز به نظر نمی‌رسد، پرورش دهیم.

بسیاری از معامله‌گران فقط زمانی به شدت درگیر می‌شوند که نوسان گسترش می‌یابد. در آن زمان خطر بزرگ‌تر است، موقعیت‌یابی کارایی کمتری دارد و مشارکت عاطفی بالا می‌رود.
ایرونی این است که با ارزش‌ترین مشاهدات اغلب در دوره‌هایی حاصل می‌شود که بیشترین بی‌حوصلگی را القا می‌کنند.
بازار به توجهی که قبل از حرکت مصرف شده است پاداش می‌دهد، نه بعد از آن.