The Market Rarely Reverses Exactly at the Level

بیشتر معامله‌گران انتظار دارند سطوح فنی با دقت رفتار کنند. مقاومت باید فوراً رد شود، حمایت باید به طور کامل حفظ شود، و هر حرکت فراتر از این سطح معمولاً به‌عنوان شکست تحلیل تعبیر می‌شود. این انتظار موجب ناامیدی می‌شود زیرا بازارهای مالی به ندرت با این دقت کار می‌کنند. سطوح، قیمت‌های دقیق نیستند که بازار باید به آنها واکنش دهد؛ آنها مناطقی هستند که نقدینگی، موقعیت‌گیری و تصمیم‌گیری در آنها متمرکز می‌شود.

دلیل این امر ساده است. سفارش‌ها در قیمت واحد وجود ندارند. استاپ‌ها، ورودهای شکست و سفارش‌های ثابت حول یک منطقه توزیع می‌شوند و در یک سطح دقیق قرار نمی‌گیرند. معامله‌گران به طور طبیعی موقعیت‌های خود را around obvious highs/ lows/ مناطق حمایتی و مقاومتی متمرکز می‌کنند. در نتیجه نقدینگی اغلب کمی فراتر از سطح است. بازار به سطح و همچنین به نقدینگی اطراف آن جذب می‌شود.

به همین دلیل شکست‌های موقتی فراتر از ساختار رایج است. سطح مقاومت ممکن است در نمودار به‌طور دقیق تعریف شده به نظر برسد، اما اگر سفارش‌های شکست در بالای آن متمرکز باشند و فروشندگان کوتاه در همان منطقه استاپ داشته باشند، بازار دلیلی برای عبور از آن سطح دارد پیش از اینکه نیت واقعی خود را نشان دهد. همان فرایند زیر حمایت رخ می‌دهد، جایی که استاپ‌ها و موقعیت‌های شکست نزولی نقدینگی ایجاد می‌کنند که قبل از توسعه حرکت بزرگ‌تر قابل دسترس است.

بسیاری از معامله‌گران این حرکت‌ها را به عنوان شکست تحلیل فنی تعبیر می‌کنند. در واقع، ایده کلی همچنان معتبر است. اشتباه این است که فرض کنیم بازار باید به محض رسیدن به سطح واکنش نشان دهد. قیمت ممکن است برای مدتی از مقاومت فراتر رود، شرکت در شرکت شکست را تحریک کند، نقدینگی استاپ را جمع‌آوری کند، و تنها پس از آن به سمت پایین بچرخد. به طور مشابه، قیمت ممکن است زیر حمایت حرکت کند، فشار فروش را تحریک کند و سپس زمانی که نقدینگی جذب شد، دوباره به سمت بالا برگردد. ایده جهت‌دار همچنان برقرار است، اما انتظار برای دقت منجر به موقعیت‌گیری ضعیف می‌شود.

این دیدگاه چگونگی تفسیر رفتار قیمت را تغییر می‌دهد. Sweepها، شکست‌های کاذب و نقض‌های موقتی از نظر تصادفی یا دستکاری به نظر نمی‌رسند. آنها کم‌کم معنای ساختاری پیدا می‌کنند زیرا بازتاب تعامل بین نقدینگی و موقعیت است. بازار به یک خط روی نمودار واکنش نشان نمی‌دهد، بلکه با تمرکز سفارشات در اطراف آن منطقه تعامل می‌کند.

به مرور زمان، سطوح فنی وقتی به‌عنوان مناطق تصمیم‌گیری دیده می‌شوند راحت‌تر فهمیده می‌شوند تا به‌عنوان قیمت‌های دقیق. هدف این نیست که نقطه دقیق را پیش‌بینی کنیم که بازار باید به آن واکنش نشان دهد. هدف این است که نحوه رفتار شرکت‌کنندگان را زمانی که قیمت وارد منطقه‌ای با تمرکز نقدینگی می‌شود، Observe کنیم. این رفتار اطلاعات بیشتری از سطح خود در آینده نشان می‌دهد.

در طول زمان، سطوح فنی راحت‌تر فهمیده می‌شوند وقتی به‌عنوان مناطق تصمیم‌گیری دیده شوند تا قیمت‌های دقیق. هدف این است که نه نقطه دقیق را پیش‌بینی کنیم که بازار باید به آن واکنش نشان دهد، بلکه رفتار شرکت‌کنندگان را وقتی قیمت وارد منطقه‌ای با تمرکز نقدینگی می‌شود مشاهده کنیم. این رفتار نشان می‌دهد که چه direction آینده‌ای بیشتر است نسبت به سطح itself.