مطالعه قراردادهای اجاره‌ای که هنوز آغاز نشده‌اند پیش از برآورد رشد بازار ابری

سرمایه‌گذاری سرمایه‌ای، سوابق کامل ساخت ظرفیت را به‌طور کامل گزارش نمی‌کند.

برای مشاغل مراکز داده و خدمات ابری، بازبینی سود باید چهار بخش حسابداری و تأمین مالی را از هم تفکیک کند:

1. دارایی‌ها و بدهی‌های اجاره شناسایی‌شده. اجاره آغاز شده و در صورت‌های مالی جاری منعکس است.
2. اجاره‌های امضاشده که آغاز نشده‌اند. شرکت برای ظرفیت آینده قرارداد بسته است، اما عموماً شناسایی بعداً آغاز می‌شود.
3. تعهدات خرید. تراشه‌ها، برق، کار ساخت، شبکه‌سازی و میزبانی می‌توانند به نیازهای نقدی آتی اضافه تبدیل کنند.
4. تأمین مالی مشتری. پیش‌پرداخت‌ها، سخت‌افزار ارائه‌شده توسط مشتری و درآمد قراردادشده می‌تواند نیاز به تأمین مالی شرکت را کاهش دهد.

اشتباه تحلیلی این است که این موارد را در یک عدد صعودی یا نزولی واحد جمع کنیم.

به جای آن، جدولی از تطبیق با پنج تاریخ بسازید:

- قرارداد امضا شده؛
- آغاز اجاره مورد انتظار؛
- تأسیسات آماده برای ارائه سرویس؛
- آغاز درآمد مشتری؛
- تاریخ گزارش بعدی.

در هر گزارش، بپرسید تا چه مقدار از تعهدات بدون آغاز به تعهدات اجاره شناخته‌شده منتقل شده، چه مقدار ظرفیت به‌سرویس وارد شده، از چه منبع سرمایه‌ای استفاده شده و آیا درآمد و نقدینگی عملیاتی در زمان‌بندی انتظار رسیده است.

این کار قوانین ابطال شرطی را ایجاد می‌کند.

نگرانی در صورت پوشش بیشتر ساخت توسط تأمین مالی مشتری کاهش می‌یابد اگر ظرفیت وارد سرویس شود، استفاده افزایش یابد و نقدینگی عملیاتی با تعهدات شناخته‌شده همسو شود. اگر شناسایی اجاره از درآمد پیشی بگیرد، هزینه‌های تأمین مالی افزایش یابد، تمرکز مشتری افزایش یابد یا ظرفیت کمتر استفاده شود، این نگرانی تقویت می‌شود.

یک نمودار قیمت می‌تواند واکنش بازار را نشان دهد. اما پاسخ به پرسش شناسایی اجاره را نمی‌دهد. این پاسخ از notes گزارش و از تطبیق سه‌ماهه به سه‌ماهه برداشت می‌شود.

سرفیس آموزشی فقط است. هیچ پیش‌بینی جهت دار نیست. افشای شرکت و زمان‌بندی قرارداد می‌تواند تغییر کند. معامله با ریسک از دست دادن سرمایه همراه است.