چارچوب جمع‌آوری نقدینگی و ورود به ناحیه موردنظر

نظریه دامنه کندل به معامله‌گران کمک می‌کند بررسی کنند قیمت چگونه با نقدینگی تعامل دارد و از یک ناحیه مهم به ناحیه مهم دیگری حرکت می‌کند. ناحیه مورد توجه (POI) محدوده قیمتی مشخصی است که ممکن است در آن واکنش رخ دهد؛ مانند شکاف ارزش منصفانه (FVG)، بلوک سفارش، ناحیه عرضه و تقاضا یا ناحیه نوسانی قبلی.

توالی

1. شناسایی جهت در بازه زمانی بالاتر
از نمودار یک‌ساعته یا چهارساعته شروع کنید و ساختار کلی بازار را مشخص کنید. پیش از درک حرکت بزرگ‌تر قیمت، از انتخاب نقطه ورود خودداری کنید.

2. یافتن نقدینگی
سقف‌های برابر، کف‌های برابر و سقف‌ها و کف‌های نوسانی مهم را مشخص کنید. این نواحی می‌توانند محل تجمع نقدینگی باشند.

3. شناسایی حرکت نظریه دامنه کندل
به‌دنبال حرکت قدرتمند قیمت به دور از ناحیه نقدینگی باشید. این حرکت به تعیین زمینه جهت‌دار موقعیت کمک می‌کند.

4. یافتن ناحیه مورد توجه معتبر
پس از حرکت قدرتمند، ناحیه واکنش مرتبط را شناسایی کنید؛ مانند شکاف ارزش منصفانه (FVG)، بلوک سفارش، ناحیه عرضه و تقاضا یا عدم تعادل. نخستین بازآزمایی معنادار را می‌توان در این مدل آموزشی، ناحیه مورد توجه در نظر گرفت.

5. رفتن به نمودار ۵دقیقه‌ای
هنگامی که قیمت به ناحیه مورد توجه در بازه زمانی بالاتر بازمی‌گردد، برای ورود دقیق‌تر به نمودار ۵دقیقه‌ای بروید.

6. منتظر تأیید بمانید
صرفاً به این دلیل که قیمت ناحیه مورد توجه را لمس کرده است وارد معامله نشوید. به‌دنبال تأییدهایی مانند کندل رد قیمت، شکل‌گیری شکاف ارزش منصفانه یا تغییر ساختار کوتاه‌مدت (تغییر شخصیت بازار) باشید.

7. تعیین نقطه ورود، حد ضرر و اهداف
پس از تأیید، نقطه ورود را تعیین کنید و حد ضرر را فراتر از ناحیه بی‌اعتبارکننده قرار دهید. اهداف احتمالی می‌توانند بر اساس نقدینگی نزدیک یا نواحی قیمتی مخالف تعیین شوند.

نمونه از نمودار

نقدینگی → حرکت قدرتمند نظریه دامنه کندل → ناحیه مورد توجه معتبر → بازآزمایی ناحیه مورد توجه → تأیید در نمودار ۵دقیقه‌ای → ورود → سطوح هدف

این مدل، زمینه موجود در بازه زمانی بالاتر را با تأیید در بازه زمانی پایین‌تر ترکیب می‌کند و به‌جای اتکا به ناحیه مورد توجه به‌تنهایی، از هر دو بهره می‌گیرد.