تفاوت بزرگ بین یک معامله و یک سرمایه‌گذاری، زمان است

قیمت بسته به مدت زمانی که شرکت‌کنندگان حاضرند به ایده‌شان فرصت بدهند رفتارهای متفاوتی از خود نشان می‌دهد.
این تفاوت اغلب نادیده گرفته می‌شود زیرا معامله‌گران و سرمایه‌گذاران ممکن است دقیقاً همان نمودار را نگاه کنند و به نتیجه‌ای کاملاً متفاوت برسند. یکی از شرکت‌کنندگان اصلاح کوتاه‌مدت را می‌بیند که باید فروخته شود. دیگری به عقب‌نشینی سالم در داخل یک روند صعودی چندساله نگاه می‌کند. هر دو تفسیر می‌تواند درست باشد زیرا در بازه‌های زمانی مختلف وجود دارند.
مشکلات زمانی آغاز می‌شود که این افق‌های زمانی در هم ادغام شوند.
یک معامله‌گر پوزیشن را وارد می‌کند و انتظار حرکت در چند ساعت آینده را دارد. وقتی قیمت به سرعت واکنش نشان نمی‌دهد، پوزیشن به‌طور خاموش به یک معامله سوئینگ تبدیل می‌شود. چند روز بعد، به یک سرمایه‌گذاری بلندمدت تبدیل می‌شود، نه به این دلیل که آن طرح اولیه بوده، بلکه چون معامله‌گر دیگر نمی‌خواهد زیان را به‌ثبت برساند.


متضاد آن به همان اندازه رخ می‌دهد.
سرمایه‌گذار با یک فرضیه خوب پژوهش‌شده، هر نوسان درون‌روز را زیر نظر می‌گیرد و به تدریج از یک طرح چندماهه فاصله می‌گیرد به دلیل حرکت قیمتی که هرگز به اidea اصلی مربوط نبود.
هیچ کدام از این دو اشتباه مربوط به تحلیل نیستند.
هر دو نتیجه از تغییر بازه زمانی پس از باز شدن موقعیت است.
زمان یکی از کم‌بحث‌شده‌ترین متغیرهای تحلیل تکنیکال است، اما تقریباً هر تصمیم معامله‌گر را تحت تاثیر قرار می‌دهد. همان سطح، همان الگو، و همان روند می‌توانند نتیجه‌ای کاملاً متفاوت بر اساس مدت زمانی که شرکت‌کننده انتظار دارد معامله باز بماند ارائه دهند.
قبل از پرسیدن اینکه قیمت کجا ممکن است برود، پرسیدن یک سوال ساده‌تر ارزش دارد.
این اidea واقعاً تا چه مدت باید کار کند؟
بدون پاسخ به این سوال، معامله‌گران اغلب خود را در حال مدیریت موقعیت‌هایی می‌بینند که دیگر به استراتژی که در ابتدا قصد اجرای آن را داشتند تعلق ندارند.
بازار به تجارت و سرمایه‌گذاری سردرگمی ایجاد نمی‌کند.
شرکت‌کنندگان این کار را می‌کنند.