تست‌های مکرر معمولاً سطح را تضعیف می‌کنند

بسیاری از معامله‌گران باور دارند هر چه یک سطح حمایتی یا مقاومتی بیشتر حفظ شود، قوی‌تر می‌شود. از نگاه اول این ایده منطقی به نظر می‌رسد. اگر قیمت به دفعات از همان ناحیه واکنش نشان دهد، به نظر می‌رسد که خریداران یا فروشندگان فعالانه از آن دفاع می‌کنند. اما آنچه اغلب نادیده گرفته می‌شود این است که هر تعامل وضعیت سطح را تغییر می‌دهد.

بازارها محیط‌های استاتیک نیستند. هر بار که قیمت به سطح حمایتی بازمی‌گردد، خریداران باید دوباره فشار فروش را جذب کنند. هر بار مقاومت را تست می‌شود، فروشندگان باید عرضه کافی فراهم کنند تا ادامه یافتن قیمت به سمت بالا را جلوگیری کنند. این واکنش‌ها رایگان نیستند. نقدینگی در این فرایند مصرف می‌شود. اگر ورودی‌های تازه به منطقه به طور مداوم وارد نشوند، استخر سفارش‌های حمایتی به تدریج با هر تست کوچک‌تر می‌شود.

این یکی از دلایلی است که واکنش نخست از سطح اغلب قوی‌ترین است. وقتی قیمت برای نخستین بار به یک منطقه مهم می‌رسد، نقدینگی نسبتاً تازه است و مشارکت معمولاً قاطع‌تر است. بازار به سرعت واکنش نشان می‌دهد، از سطح فاصله می‌گیرد و حرکت جهت‌دار معناداری ایجاد می‌کند. با اینکه همان منطقه به‌طور مکرر تست می‌شود، این واکنش‌ها اغلب کارایی کمتری پیدا می‌کنند. بازگشت‌ها کوچک‌تر می‌شوند، ردها از حرکت شتاب کمتری دارند و قیمت زمان بیشتری را در نزدیکی سطح معامله می‌کند تا از آن دور شود.

رفتار پیرامون سطح از خود سطح مهم‌تر می‌شود. بازاری که بارها مقاومت را تست می‌کند و تنها بازگشت‌های سطحی ایجاد می‌کند نشان می‌دهد که خریداران با وجود رد موقت، فعال باقی می‌مانند. فروشندگان هنوز از منطقه دفاع می‌کنند، اما هر واکنش کمتر از قبل اثرگذار است. همان قاعده برای حمایت نیز صدق می‌کند. اگر قیمت به طور مکرر به حمایت بازگردد و هر بازگشت ضعیف‌تر شود، نشان می‌دهد که فروشندگان به تدریج بر تقاضای خرید موجود در این سطح فائق می‌آیند.

این فرایند اغلب با فشرده‌سازی نمایان می‌شود. قیمت زمان بیشتری را در نزدیکی سطح سپری می‌کند، نوسان کاهش می‌یابد و حرکات جهت‌دار کوچک‌تر می‌شوند. بسیاری از معامله‌گران این را به عنوان نشانه‌ای از قوی ماندن سطح تعبیر می‌کنند، در حالی که از منظر ساختاری ممکن است نشان‌دهنده جذب نقدینگی باشد. بازار هر چه بیشتر جذب می‌شود، احتمال اینکه نقدینگی موجود برای جلوگیری از ادامه حرکت به پایان برسد، بیشتر می‌شود.

به همین دلیل بسیاری از شکست‌های قیمت پس از دوره‌های طولانی تست مکرر رخ می‌دهند. معامله‌گرانی که به نمودار نگاه می‌کنند با هر واکنش موفق، اعتماد بیشتری می‌یابند زیرا تصور می‌کنند سطح به طور مکرر خود را ثابت می‌کند. در عین حال، بازار ممکن است از طریق این تعاملات در حال تضعیف منطقه باشد. زمانی که شکست بالاخره رخ می‌دهد، فرایند منجر به آن به‌طور خاموش و طولانی مدت در حال توسعه بوده است، با فشار مداوم و مصرف تدریجی نقدینگی.

معامله‌گران باتجربه به این پیشرفت به دقت توجه می‌کنند. به جای فرض اینکه هر تست سطح را فوراً تقویت می‌کند، به کیفیت واکنش‌ها نگاه می‌کنند. آیا قیمت همچنان رد می‌شود با شدت؟ آیا بازگشت‌ها کوچک‌تر می‌شوند؟ آیا بازار پس از هر برخورد زمان بیشتری را در نزدیکی سطح سپری می‌کند؟ آیا نوسان کاهش می‌یابد در حالی که یکی از طرفین فشار را حفظ می‌کند؟ این مشاهدات خیلی بیشتر از تعداد برخوردها درباره وضعیت سطح می‌گوید.

درک این موضوع نحوه تفسیر حمایت و مقاومت را تغییر می‌دهد. سطوح موانع ثابتی نیستند که با هر بار تست بدون تغییر بمانند. آن‌ها با هر تعامل تکامل می‌یابند. بازار به طور مداوم نقدینگی را مصرف، تأمین و بازتوزیع می‌کند. سطحی که در نخستین آزمایش به نظر بسیار قوی می‌رسید، ممکن است با تکرار مکرر به مرور آسیب‌پذیر شود، فقط به این دلیل که بخش قابل توجهی از نقدینگی اولیه جذب شده است.

این توضیح چرا تست‌های مکرر نباید به طور خودکار اعتماد ایجاد کنند. در بسیاری از مواقع، اینها نشان می‌دهد که بازار به تدریج با معامله در نزدیکی منطقه راحت‌تر می‌شود تا اینکه به‌طور قاطعانه از آن رد شود. وقتی این اتفاق بیفتد، تمرکز از انتظار برای واکنش دیگر به ارزیابی اینکه آیا سطح در حال از دست دادن قدرت حفظ خود است تغییر می‌کند.

زیرا سطوح به ندرت به طور ناگهانی شکست می‌خورند.

اغلب، آنها از طریق تعامل‌های مکرر به تدریج تضعیف می‌شوند تا حدی که نقدینگی پشتیبان آنها دیگر برای جلوگیری از ادامه حرکت کافی نباشد.