غزل ناب از صائب:

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

به غلامی همه چون بندهٔ درگاه اویم
که صفیر همه مرغان چمن نغمهٔ اوست

صبح خیزان که ز اقصای فلک مینرسد
بوی جانبخشی آن آستین سحرگه اوست

همه آفاق، گرفتار خیال نگارند
که نگار سمنپوش سمنبوی از اوست

همه شب نالهٔ مرغان چمن، بلبل و قمری
که ز سوزش، دل شاعر پر از آه و از اوست

همه شب تا سحر، از شوق تو میگفت و شنفت
که حدیث دل صائب همه شب گفت و از اوست

@rezaboors