Execution Quality vs. Trade Outcome

یکی از مخرب‌ترین عادت‌ها در معاملات این است که تصمیمات را تنها بر اساس نتیجه ارزیابی کنیم. یک معامله سودآور به عنوان درست دیده می‌شود و باخت به عنوان اشتباه تصور می‌شود.
این رویکرد بازخورد گمراه‌کننده‌ای ایجاد می‌کند.
یک معامله می‌تواند تمام قواعد را دنبال کند، با ساختار سازگار باشد و باز هم باخت بدهد. در عین حال، معامله‌ای با اجرای ضعیف می‌تواند به دلیل تصادفی بودن سود دهد. وقتی نتیجه معیار اصلی می‌شود، معامله‌گر رفتارهای نادرستی را تقویت می‌کند.
کیفیت اجرای باید از نتایج جدا شود.
یک معامله باکیفیت با فرایند آن تعریف می‌شود. بافت بازار روشن است، سطح به‌وضوح مشخص است، تأیید وجود دارد و ریسک کنترل می‌شود. اینکه معامله برنده شود یا نه، کیفیت تصمیم را تغییر نمی‌دهد.
این تمایز برای بهبود بلندمدت ضروری است.
وقتی معامله‌گران تنها به نتیجه‌ها فکر می‌کنند، تمایل به اصلاح روش پس از هر باخت پیدا می‌کنند. این منجر به ناهمگونی، بیش‌برازش و بی‌هویتی در اجرا می‌شود. در طول زمان، استراتژی به مجموعه‌ای از واکنش‌ها تبدیل می‌شود تا اینکه یک فرایند ساختاریافته.
ثبات عملکرد از اجرای مداوم می‌آید.
نتایج متغیر خواهند بود. این بخشی از احتمالات است. آنچه باید ثابت بماند فرایند پشت هر معامله است.
هدف این نیست که باخت‌ها را حذف کنیم. هدف این است که باخت‌ها در قالبی رخ دهند که سودآوری بلندمدت را پشتیبانی کند.
این همان چیزی است که انضباط عاطفی را بحرانی می‌کند.
بیشتر واکنش‌های احساسی در معاملات از نسبت دادن ارزش شخصی به نتایج فردی ناشی می‌شود. باختی در معامله حس شکست می‌دهد. بردی احساس تأیید می‌دهد. در طول زمان، این چرخه باعث می‌شود اعتماد به نفس با هر پوزیشن بالا و پایین رود.
این ناپایداری تصمیم‌گیری را تحت تأثیر قرار می‌دهد.


بعد از یک رشته باخت، معامله‌گران در تشخیص وضعیت‌های معتبر دچار تردید می‌شوند. بعد از چندین برد، آنها غالباً بی‌دقت می‌شوند، ریسک را افزایش می‌دهند یا صبر را از دست می‌دهند. در هر دو صورت، فرایند دیگر به اجرای صحیح منجر نمی‌شود. احساس است.
تجارت حرفه‌ای مستلزم نگرشی متفاوت است.
هر معامله فقط یک نمونه از توزیع نتایج بزرگ‌تر است. هیچ نتیجه فردی به اندازه کافی مهم نیست تا کارایی یک استراتژی را تعریف کند. مهم این است که آیا لبه به طور مداوم در یک نمونه بزرگ اجرا می‌شود.
این همان است که احتمالات در معاملات واقعی عمل می‌کند.
حتی استراتژی‌های قوی هم دارای کاهش (drawdown) می‌شوند. حتی استراتژی‌های ضعیف هم ممکن است دوره‌های برد داشته باشند. نتایج کوتاه‌مدت به شدت تحت تأثیر شانس است، بنابراین واکنش‌های احساسی به معاملات منفرد اغلب قضاوت را مخدوش می‌کند.
معامله‌گری که این نکته را بفهمد از تلاش برای درست بودن در هر معامله دست می‌کشد.
در عوض، روی حفظ ثبات در برابر عدم قطعیت تمرکز می‌کند.
این ذهنیت نحوه تفسیر باخت‌ها را تغییر می‌دهد. باخت دیسیپلین‌شده پذیرفتنی است چون هدفش حفظ سیستم است. سرمایه حفظ شد، ریسک کنترل شد و فرایند محترم شمرده شد. در بسیاری از موارد، باخت به‌خوبی مدیریت‌شده ارزشمندتر از بردی است که به‌خوبی مدیریت نشده باشد زیرا رفتار پایدار را تقویت می‌کند.
موفقیت بلندمدت به این تقویت وابسته است.
بازار به طور مداوم از انضباط سوال می‌کند. همیشه وسوسه‌ای برای معامله دوباره پس از باخت‌ها وجود دارد، دنبال کردن موشنوم پس از حرکت‌های از دست رفته یا نقض قواعد در دوره‌های احساسی. بدون ذهنیت مبتنی بر فرایند، معامله‌گران به تدریج از ثبات فاصله می‌گیرند.
و بی‌ثباتی به سرعت لبه را از دست می‌دهد.
یک استراتژی در صورتی شکست می‌خورد که به خاطر چند معامله باختن، ساختار اجرایی را رها کند. شکست در زمانی رخ می‌دهد که معامله‌گر فرایند را ترک کند.
این دلیل است که ثبت و مرور معاملات بسیار مهم است.
هدف از مرور معاملات این نیست که فقط ببینیم پول چگونه شده یا نشده است. هدف این است که ارزیابی کنیم آیا اجرای با طرح همسو بود؟ آیا ریسک رعایت شد؟ آیا صبر حفظ شد؟ آیا احساسات روی تصمیم‌گیری‌ها اثرگذار بودند؟
این پرسش‌ها بازخورد مفیدی ارائه می‌دهند.
تفکر مبتنی بر نتیجه به پول متمرکز است. تفکر مبتنی بر فرایند به رفتار تمرکز دارد.
و رفتار است که در نهایت نتایج بلندمدت را تعیین می‌کند.
معامله‌گران با بقا، کسانی هستند که از باخت‌ها بی‌ثبات نمی‌شوند؛ بلکه در حالی که باخت‌ها رخ می‌دهند با ثبات خود را حفظ می‌کنند. آنها می‌فهمند که ثبات در اجرا، ثبات در عملکرد را ایجاد می‌کند.
در معاملات، فرایند همان ساخت لبه را ایجاد می‌کند.
نتایج صرفاً نتیجه تکرار آن فرایند است تا احتمال به نفع شما کار کند.